寒夜闻霜钟

唐代 / 郑絪      诗歌

霜钟初应律,寂寂出重林。拂水宜清听,凌空散迥音。
舂容时未歇,摇曳夜方深。月下和虚籁,风前间远砧。
净兼寒漏彻,闲畏曙更侵。遥相千山外,泠泠何处寻。
更多评论

推荐

封面
中国风

 1161   0  0

小文

封面
中国风

 1184   0  0

小文

封面
中国风

 1182   0  0

小文

封面
中国风

 1216   0  0

小文

封面
中国风

 1068   0  0

小文

封面
中国风

 1080   0  0

小文

封面
中国风

 1036   0  0

小文

封面
中国风

 1162   0  0

小文

封面
中国风

 1186   0  0

小文

封面
古筝

 1223   0  0

小文

封面
中国风

 1450   0  0

小文

封面
中国风

 1118   0  0

小文

封面
中国风

 1122   0  0

小文

封面
中国风

 1121   0  0

小文

封面
中国风

 1308   0  0

小文

封面
中国风

 1540   0  0

小文

封面
中国风

 1184   0  0

小文

封面
中国风

 1141   0  0

小文

封面
中国风

 1394   0  0

小文

封面
中国风

 1037   0  0

小文

友情链接

搜外友链  |   维家  |   京东e卡回收  |   台词网  |   Quickq下载  |   NBA直播  |   威而鋼哪裡買  |   json格式化  |   挂机方案计划  |   极客123  |   33blog  |   职校招生  |   百科平台




意见反馈 ||  关于我们 ||  用户协议 ||  隐私保护 ||  商务合作

Copyright © 2020-2022 中华文学苑(华文苑) 京ICP备17037819号

Email:artype@163.com      QQ:262989474

加入华文苑qq群

Android下载