秋夜独坐(一作邢邵诗)

唐代 / 袁朗      诗歌

危弦断客心,虚弹落惊禽。新秋百虑净,独夜九愁深。
枯蓬唯逐吹,坠叶不归林。如何悲此曲,坐作白头吟。
更多评论

推荐

封面
中国风

 1249   0  0

小文

封面
中国风

 1118   0  0

小文

封面
中国风

 1614   0  0

小文

封面
中国风

 1258   0  0

小文

封面
中国风

 1228   0  0

小文

封面
中国风

 1312   0  0

小文

封面
中国风

 1199   0  0

小文

封面
中国风

 1272   0  0

小文

封面
中国风

 1260   0  0

小文

封面
中国风

 1140   0  0

小文

封面
中国风

 1141   0  0

小文

封面
迎客松

 1231   0  0

小文

封面
中国风

 1186   0  0

小文

封面
中国风

 1159   0  0

小文

封面
中国风

 1095   0  0

小文

封面
中国风

 1182   0  0

小文

封面
中国风

 1174   0  0

小文

友情链接

搜外友链  |   维家  |   京东e卡回收  |   台词网  |   Quickq下载  |   NBA直播  |   威而鋼哪裡買  |   json格式化  |   挂机方案计划  |   极客123  |   33blog  |   职校招生  |   百科平台




意见反馈 ||  关于我们 ||  用户协议 ||  隐私保护 ||  商务合作

Copyright © 2020-2022 中华文学苑(华文苑) 京ICP备17037819号

Email:artype@163.com      QQ:262989474

加入华文苑qq群

Android下载